28 Αυγούστου 2023

ΑΚΑΛΕΣΤΟΣ

Ακάλεστος κι απρόσμενος
μου ήρθε μια βραδιά,
ξένος κι εγώ φιλόξενος
τον δέχτηκα φιλικά.

*

Του έστρωσα τραπέζι ‚
τον κέρασα κρασί
και άρχισε να παίζει
γλυκύτατο βιολί.

*

Λιγώθηκε η καρδιά μου
σε ουράνια μουσική
κι απλώθηκε η χαρά μου
απέραντη στην ψυχή.

*

Του είπα φλογισμένος,
«παίξε το ωραίο σου βιολί,
παίξε και μεθυσμένος
ας φτάσω στο πρωί.

*

Τέντωσε τις χορδές σου
βγάλε χρυσή φωνή,
φωτιά οι δοξαριές σου
με παίρνουν απ΄ τη γη.

*

Στον ουρανό με πάνε
και τ’ άστρα κυνηγώ,
παίξε, τον κόσμο κάνε
σειρήνας σπιτικό».

*

Τραγούδησε και πήγα
σε κόσμους μαγικούς
και πρόλαβα και είδα
παράξενους θεούς

*

που μέρα τραγουδάνε,
τη νύχτα κυνηγούν,
που πίνουν και μεθάνε
αδιάκοπα γλεντούν.

*

Κόρες φανήκαν λυγερές,
ξανθές γαλανομάτες
χορεύουνε πιαστές,
τριαντάφυλλα γιομάτες.

*

Με μέθυσαν στη νύχτα
με μάγεψαν στην αυγή,
κι από τον κόσμο βγήκα
με ζάλη γλυκιά,δυνατή.

*

Κι ως φώτισε η ανατολή
κι ακούστηκαν ψιλές φωνές,
μου δίνουνε γλυκό φιλί
και φεύγουν οι ξωτικιές.

*

Σταμάτησε να παίζει
σε λίγο και το βιολί
και δίπλα στο τραπέζι
βλέπω μικρό παιδί.

*

Και σαστισμένος μένω
μπρος στο ξανθό παιδί,
φοβάμαι δεν του κρένω,
μόνο βλέπω το βιολί.

*

Στο παραθύρι εστήθη
κι ο ήλιος φωτεινός,
σηκώθηκε κι αυτός να φύγει,
παντάξενος ο μικρός.

*

Τον ρώτησα ποιος είναι,
του κράτησα το χέρι,
„ακόμα” του είπα „μείνε,
φύγε το μεσημέρι”.

*

Το βιολί και το κρασί κρατά
και μου τα δίνει γελαστός.
„Είμαι” μου λέει ψιθυριστά
„ο Έρωτας, της Αφροδίτης γιος”.