2 Μαΐου 2012

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ

Όταν κάποτε στοχαστικά σου είπα
πως οι μεγάλες πτήσεις της ψυχής
συνεπάγονται και μεγάλες πτώσεις,
με κοίταξες με τόσο δίκαια μάτια
που η βιαστική σου απόπειρα ν’ αρνηθείς,
ήταν τόσο ευάλωτη και ύποπτη ενοχής
που πρόδιδε συγκατάνευση κι αποδοχή.

Φαίνεται πως τις μεγάλες στιγμές της ζωής
και τις προσωπικές σου αλήθειες
δεν ήθελες να τις εκθέσεις ως μικρές αναμνήσεις,
στην πλησμονή του ελάχιστου να μην αρκεστείς
ούτε και με συμβιβασμούς να τις ξορκίσεις
παρά με αρνήσεις του χρόνου να τις δημιουργήσεις
και με απόλυτες ανατροπές να τις προλάβεις.

Έβλεπα πόσο τραγικά μόνη ήσουν
καθώς υπέκυπτες στη βία της σύνεσης ,
τα όνειρα δίπλωνες μη σταυρωθούν ως προδοσίες
κι ακύρωνες κρυφές απαντοχές κι ελευθερίες.
Κι άκουγα τις οιμωγές της σιωπής σου,
τις οδυνηρές μεταπτώσεις μάντευα της ψυχής σου,
διέξοδο στη λύτρωση με παραίτηση να δώσεις.