2 Μαΐου 2012

ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Εκείνο το βράδυ,
στην απόμερη γωνιά,
που μου κράτησες το χέρι
και βγήκαμε σεργιάνι
κρυφά στη γειτονιά,
χαμογελούσες κι έλαμπες
κορίτσι με ποδιά,
κι έγειρα στην αγκάλη σου
παιδί των δεκαεφτά.

Εκείνο το βράδυ,
στο σκοτεινό δρομάκι,
που φώτισες το όνειρο
και κράτησες το χρόνο
γύρισμα και σκιά,
γλυκοφιλούσες κι έσταζες
αποσπερνή δροσιά,
κι έσφιγγα στην παλάμη σου
της νιότης τα μυστικά.

Εκείνο το βράδυ,
στου φεγγαριού τ’ ασήμι,
που τάχυνα το βήμα μου
αστρί να σε προλάβω,
γοργοπατούσες κι έφευγες
με ξέπλεκα μαλλιά,
κι έτρεχα το κατόπι σου
παιδί απ’ τα παλιά.