21 Φεβρουαρίου 2009Πηγή: alexandris23.net — Γιώργος ΑλεξανδρήςΆδεια: Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 4.0 Διεθνής (CC BY 4.0)
Απόψε σε θέλω. Πολύ.
Δέξου με τάμα στη χάρη σου,
προσκύνημα στην ύπαρξή σου
κι άσε με να λειτουργήσω
στο ναό της ψυχής σου.
Να σε συλλαβίσω ψιθυριστά
σε ύμνους και προφητείες,
να σ’ απαγγείλω μυστικά
ωδή και ρήση ευαγγελική
σε εωθινά και παρακλήσεις,
και να σε πιω μεταλαβιά
απ’ τ’ Άγιο το Ποτήρι.
Απόψε σε θέλω. Πολύ.
Δροσιά στα μουδιασμένα
χείλη μου να σταλάξεις,
να σου μιλήσω ηδύπαθα
με τη γλώσσα του κορμιού μου
και στης κατάνυξης τις ώρες,
γείρε και ρίγησε απ’ το ρίγος
του διαλυμένου κορμιού μου,
μέθυσε με του νου σου την ανατριχίλα
και νιώσε με βαθιά χαρακιά
στο καθαγιασμένο στήθος σου.
Κι εκεί στον όρθρο το βαθύ,
όταν ο ουρανός θ΄αδειάζει
απ’ τις σκιές και τα χρώματα
και θα γεμίζει με τα μάτια σου,
να ξαφνιαστούμε απ’ τις ουλές
που θ’ αφήσει το άδειασμα
και ο γλυκός αλληλοσπαραγμός
και γεμάτοι να πίνουμε
απ’ αυτό που όρισε η Αγάπη.
Απόψε σε θέλω. Πολύ!