10 Απριλίου 2018Πηγή: alexandris23.net — Γιώργος ΑλεξανδρήςΆδεια: Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 4.0 Διεθνής (CC BY 4.0)
Μου στέκεις
θωριά ακριβοθώρητη και φέγγος μεγαλοσύνης.
Θα σε γρικώ Απρίλη.
Στο λιόγερμα τα χρώματα στο σούρουπο οι ύμνοι,
το γλύκασμα αποσπερνό και η ψυχή ανέμι.
Σαστίζει ο νους και φθέγγεται χαρές και ομορφάδα.
Μου τρέχεις
πεφταστέρι καλoσήμαδο και εωθινό αγέρι.
Και σε καλώ το Μάη.
Στο άνθισμα βεργολυγερή, στο κορφολόγημα λαχτάρα,
το φίλημα κόκκινη ανατολή και η αυγή μαγνάδι.
Προτρέχει τ’ όνειρο της πεθυμιάς και την καρδιά ζεσταίνει.
Μου φεύγεις
ορίζοντας πλατύς και ουρανού απλωσιά.
Και σε γνέφω μνήμη.
Τ’ απάντημά σου μάγεμα και η ματιά σου ξόμπλι,
το γλυκομίλημα ανθός και η ζωή περβόλι.
Γυρεύει η νύχτα θύμησες κι η μοναξιά αποκούμπι.
Μου στέλνεις
νοσταλγίας κάλεσμα και πόνεμα απουσίας.
Θα σε κρένω αγάπη.
Το καρτέρεμα προσευχή κι ο αγνισμός στ’ αγνάντιο,
ο γυρισμός σου λάμπρισμα κι η πλησμονή ανάσα.
Αγγίζει η ψυχή τη θέωση κι ο λογισμός το θάμα.